از آغاز تا انجام

دوباره سلام...

parastesh-weblog — Thu, 12 Nov 2009 10:02:24 GMT

سلام . خیلی وقت بود اینجا چیزی ننوشته بودم . به زمان احتیاج داشتم تا خودم رو پیدا کنم. فکر میکردم اینطوری درد و رنج مسائل برام قابل تحمل تر میشه . اما اصلا جالب نبود .یعنی اونطور که میخواستم نشد .

خلاصه که دوباره اومدم تا همون پرستش خوش و خرم قبلی بشم.

دیگه دوره ی غم و غصه تموم شد . یعنی دیگه اجازه نمیدم فکرم رو تسخیر کنند.

اینها رو ول کن ، میخوام یه مقاله بدم . خیلی برام مهمه . با یکی از استادهام هم صحبت کردم اسفند ماه یه کنفرانسی هست که اگه خدا بخواد اونجا مقالم رو ارائه میدم. تجربه ی اولم هست و خام خام هستم .امیدوارم بتونم از عهده اش بر بیام.

تمام تمرکزم و انرژیم رو روش گذاشتم .

امروز امتحان داشتم ،منطق . خیلی براش خونده بودم اما اصلا از خودم راضی نیستم . احمق تعریفی آورده بود منم نمیدونستم تعریفی میاد .حالم گرفته شد .

اما بعدی رو باید عالی بدم ،خیلی عالی. برام دعا کنید . احتیاج به دلگرمی دارم. فعلا خدا نگهدار.

parastesh-weblog — Wed, 09 Sep 2009 07:21:18 GMT

یه روزی اینجا گاه نوشته های یک معلق بود .بعد شد از آغاز تا انجام . تیر ۸۵ آغاز اینجا بود .

الان شاید دارم به انجامش میرسم . فعلا دارم میرم . شاید برگردم اما کی و کجا رو نمیدونم .

احتیاج به زمان زیادی دارم تا همه چی به روال عادی برگرده . اصلا هم اطمینانی ندارم که همه چی عادی بشه .

یه توصیه : تو رو خدا بیشتر برای آدم ها و احساسشون ارزش قائل شید .

علی یارتون . فعلا خداحافظ.

parastesh-weblog — Fri, 04 Sep 2009 20:51:27 GMT

برایت دعا میکنم خدا بگیرد آنچه که خدا را از تو میگیرد.

دکتر شریعتی

parastesh-weblog — Wed, 02 Sep 2009 12:09:18 GMT

این لینک رو حتما ببینید .بیا خوشگلت کنم.

دوست داشتن بی دلیل....

parastesh-weblog — Sun, 30 Aug 2009 16:13:18 GMT

چقدر خوبه آدم يكي رو دوست داشته باشه نه به خاطر اينكه نيازش رو برطرف كنه نه به خاطر اينكه كس ديگري رو نداره نه به خاطر اينكه تنهاست و نه از روي اجبار بلكه به خاطر اينكه اون شخص ارزش دوست داشتن رو داره .

تو به آرامی آغاز به مردن میکنی ........

parastesh-weblog — Sun, 30 Aug 2009 12:24:18 GMT

به آرامی آغاز به مردن می‌كنی
اگر سفر نكنی
اگر كتابی نخوانی
اگر به اصوات زندگی گوش ندهی
اگر از خودت قدردانی نكنی

به آرامی آغاز به مردن می‌كنی
زماني كه خودباوري را در خودت بكشی
وقتي نگذاري ديگران به تو كمك كنند

به آرامي آغاز به مردن می‌كنی
اگر برده‏ی عادات خود شوی
اگرهميشه از يك راه تكراری بروی
اگر روزمرّگی را تغيير ندهی
اگر رنگ‏های متفاوت به تن نكنی
يا اگر با افراد ناشناس صحبت نكنی

تو به آرامی آغاز به مردن می‌كنی
اگر از شور و حرارت
از احساسات سركش
و از چيزهايی كه چشمانت را به درخشش وامی‌دارند
و ضربان قلبت را تندتر مي‌كنند
دوری كنی

تو به آرامی آغاز به مردن می‌كنی
اگر هنگامی كه با شغلت،‌ يا عشقت شاد نيستی، آن را عوض نكنی
اگر برای مطمئن در نامطمئن خطر نكنی
اگر ورای روياها نروی
اگر به خودت اجازه ندهی
كه حداقل يك بار در تمام زندگي‏ات
ورای مصلحت‌انديشی بروی

امروز زندگی را آغاز كن
امروز مخاطره كن
امروز كاری كن

خداوندا ........ دکتر شریعتی

parastesh-weblog — Sat, 29 Aug 2009 19:13:18 GMT

ی خداوند!
به علمای ما مسؤولیت
و به عوام ما علم و به دینداران ما دین
و به مؤمنان ما روشنایی
و به روشنفكران ما ایمان
و به متعصبین ما فهم
و به فهمیدگان ما تعصب

و به زنان ما شعور
و به مردان ما شرف
و به پیران ما آگاهی

و به جوانان ما اصالت و به اساتید ما عقیده
و به دانشجویان ما نیز عقیده و به خفتگان ما بیداری

و به بیداران ما اراده و به نشستگان ما قیام

و به خاموشان ما فریاد و به نویسندگان ما تعهد

و به هنرمندان ما درد و به شاعران ما شعور

و به محققان ما هدف و به مبلغان ما حقیقت

و به حسودان ما شكاف و به خودبینان ما انصاف
و به فحاشان ما ادب و به فرقه‌های ما وحدت

و به مردم ما خودآگاهی

و به همه‌ی ملت ما، همت تصمیم و استعداد فداكاری و شایستگی نجات و عزت ببخش..

دکترشریعتی

پستم پرید

parastesh-weblog — Thu, 27 Aug 2009 13:05:18 GMT

واییییییی خداااااااااااااااااااااااااااااا

امروز صبح یه پست خیلی طولانی نوشتم و گذاشتم اینجا . اما الان اشتباهی پروندمش.

سفر کرده زندگیم

parastesh-weblog — Sat, 22 Aug 2009 21:10:18 GMT

آن سفر کرده که صد قافله دل همره اوست هر کجا هست خدایا به سلامت دارش

کمتر از 5 ساعته دیگه یه عزیزی عازم دیار غربته. دو سال بیشتر از آشناییمون نمیگذره.

خاطرات خوب و بد زیادی با هم داشتیم. یه جورایی عقل و هوش از سرم برده.

عاشق خیلی از خصوصیاتشم ، یه جورایی می پرستمشون.

اینکه هدفمنده ، میدونه از زندگی چی می خواد ، مسئولیت پذیره ، اینکه اینقدر دل نگرون مادر و خواهراشه دیوونم میکنه، یعنی تو اون لحظه دوست دارم بپرم تو بغلش کلی ببوسمش.

نمیدونم آینده چی میشه ، اما از خدا می خوام هر چی به خیر و صلاحمونه همون بشه.

الان چشام اندازه ی یه نخود شدن ، پلک ها هم شدید متورم و قرمزه .مامان اصرار داره بگه من گریه کردم اما من زیر بار نرفتم ، از مامان اصرار و از من انکار !

چند ساعته دیگه میره و صدها هزار کیلومتر دور میشه ، زندگی جدیدی رو شروع میکنه ، براش خیلی دعا میکنم . دوست دارم به هر چی که میخواد برسه ، به تمام آرزوهاش . مثل همیشه باعث افتخار باشه .

دوست دارم عزیزم.همیشه به یادتم.

بود و نبود...

parastesh-weblog — Tue, 18 Aug 2009 09:32:18 GMT

یکی بود.... یکی نبود....

اونی که بود تو بودی....

من همونم که نبود....